شارمینشارمین18 سالگیت مبارک

هدیه های الهی من

رشد هر دوشون

وقت نمیکنم زیاد به اینجا بیام و بنویسم .... شرمنده نو گلهاااام اما : شارمین داره در زبان انگلیس خوب پیشرفت میکنه ... من باهاش انگلیسی حرف میزنم و اون میفهمه ولی معمولا فارسی جواب میده دایره لغاتش خیلی زیاد شده و تقریبا اسم کلی حیوان و اعضا بدن رو به انگلیسی میدونه ... رو هوش و خلاقیتش دارم کار میکنم ... عاشق آشپزی و نظافته و در کارها کمکم میکنه ... با خواهرش خیلی مهربان شده ولی هنوز اجازه نمیده شایلین بره تو اتاقش!!!! در مورد شایلین خانم گل گلی: وقتی میگم باید بری مهد کودک، میره کلاهشو میاره و جورابهاشو میگه پا ( یعنی پام کن) .. کیفش رو هم میگیره دستش و بای بای میکنه که بره ( خدا رو شکر با اون همه وابستگی که به من ...
21 دی 1391

مادر نازنینم رفت ... وااسفا

  دخترکم  شارمیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن امشب پس از ماهها توانستم قلم بدست گیرم و دوباره بنویسم ... بارها پرسیده ای و من گنگ از جواب دادن ، مبهوت لحظات شیرین بودن و مات دقیقه های تلخ رفتنم ... چگونه سوالات کودکانه و پراحساست را جواب گویم وقتی خود پر از سوالم .... من دلتنگیهای شبانه ات را میفهمم عزیزم ... من قلب شکسته ات را میدانم نازنینم ... اما مرا یارای شرح حال این فقدان نیست وقتی خود داغ بر دل و مهر یادبود به سینه دارم و نمیتوانم تکه های قلب شکسته ام را کنارهم قراردهم و قلبی نو بسازم و تلخ تر ازآن جدایی ، زمانی است که سراسیمه به سوی در میدوی که مادر بزرگ از سوی خدا برگشت ... دشنه به...
28 شهريور 1391

نگین من متولد شد ....

چقدر دلم میخواست دکتر خودم از مسافرت بیاد و به کمک اون زایمان کنم ... مثل موقعی که شارمین عزیزم دنیا اومد ... خوشبختانه دخترکم آرام و موقر با من همراهی کرد تا خواسته ام براورده بشه ... عزیز دل مادر 25 شهریور ساعت 10:20صبح در بیمارستان لاله متولد شد ... همسر عزیزم ... مادر گلم ... خاله شبنم ( دوست مهربونم ) .... عمو فرید هم حضور داشتند ... دخترکم رو که بغل کردم ... پر از عشق شدم ... پر از سپاس ... پر از اشک شوق ... لبریز از دلدادگی و هیجان ... خدایا خیلی دوستت دارم ... خیلی ازت ممنونم ... خیلی بزرگی .... الهی هر کسی میخواد ؛ این لحظه ناب رو تجربه کنه و مادر بشه .. اسم دختر گلم رو شایلین گذاشتیم ...
7 مهر 1390

دخمل تو راه دارم

هوراااااااااااااااااااااااااااااااا امروز با پدر جون رفتیم سونوگرافی و دکتر گفت که دخمل خانم کوچولو همراه دارم ... پدرت کلی خندید و گفت که من باید به فکر تخت برای خودم باشم .... آخه شارمین انقدر پدر را دوست داره که نمیذاره ما پهلوی هم بخوابیم ، پس به امید خدا 2 تا بشید جایی برای مادر نمی مونه !!!!!!! در هفته 23 .... 640 گرم وزن و 26 سانتیمتر قد داری قربون دخمل نازم برم .... حالا 2 تا دخمل دارم که از حضور هر دوشون قدردان خدای خوبم هستم ... خدایا شکرتتتتتتتت دخملی نازم دوستت دارم .... خواهرت و مادربزرگات هم خوشحال شدند ولی متاسفم که پدربزرگت استقبالی نکرد و معلوم بود که ناراحت شد !!!! برای طرز فکرش متاسفم !!...
13 تير 1390

از سفر برگشتیم ...

خیلی وقته فرصت نکردم بنویسم ... با دخملکام و پدرشون سفر آلمان خوش گذشت و از طبیعت و آرامش و خنکی هوا حسابی لذت بردیم ... مامان مهری و دایی رضا هم بودند و جمعمان جمع بود ... دخمل کوچیکه حسابی همکاری و همراهی کرد ماشالله... دخمل بزرگه هم که با اون زبون چرب و نرمش دل همه رو میبره ... حالا برگشتیم به هوای داغ تهران و پدر برای رفاه ما باز میره جنوب کار میکنه و کلی سختی راه و دوری رو باید تحمل کنه ... خدا کمک و همراهش باشه الهی برا دخمل کوچیکه هم میخواهیم انشالله تخت و کمد یاسی بخریم ... مبارکش باشه ... تخت و کمد دخمل بزرگه لیمویی-پرتقالی بود و تقریبا همه چیز رو مرتب نگه میداره و چیزیو گم نمیکنه ... انشالله این نی نی...
13 تير 1390

درد دل مادر

نی نی نازم چند روزیه دل مامان خیلی گرفته .............. اوضاع کاریم خوب نیست ، یعنی به کارم بی علاقه شدم ... محیط کاری که این همه دوستش داشتم و سبز بود حالا برام رنگ خاکستری گرفته ... درس  سخت زبان آلمانی و کلاس رفتن ها و راه دور آموزشگاه  هم حسابی خسته ام کرده .... بیماری خاموش نگران کننده ای که دارم و گاهی آزارم میده .... خواهر کوچولوی شیطون و نازت که با همه شیرینی دل منو میبره و نمیتونم کامل کنارش باشم ... افسردگی و دردهای بارداری ... شهر افسرده و نگرانیهای اجتماعی و سیاسی ... بی مهریها و حسادت های بعضی ها ... حساسیت ها و دل نازکیهای من ... و هزار و یک علت دیگه کلافه ام کرده .... ......
13 تير 1390